Mijn eerste ervaring met het zeilen was geen beste. Mijn oudere broer zat op de zeeverkenners en wij bezochten met de overige gezinsleden de ouderdag in Nieuwkoop. We werden met een lelievlet opgehaald. Wat ik mij hiervan herinner is dat ik tijdens de tocht mijn beide handen angstig voor de ogen hield en dat ik mij heel klein maakte op de bodem van de boot
Enige jaren later werd ik zelf lid van de zeeverkenners en werd ik al heel snel besmet met het zeilvirus.
Tijdens
de weekenden op de Kagerplassen kon het in de ochtend zo mistig zijn dat je de
overkant van het “Zweiland” niet kon zien. Dit deed mij toen al fantaseren over
grote oversteken.
Later
met vrienden heel Nederland doorgezeild, met een oude BM o.a het IJsselmeer
overgestoken.
In een
kleine catamaran (13 voet) tijdens onze vakanties veel in Bretagne gezeild.
Uren kon ik weg blijven, het liefst, ondanks de beperkte afmeting van de boot,
zo ver mogelijk de zee op.
Het
heeft toch nog zo’n 40 jaar geduurd “na de eerste besmetting” voordat ik met de
voorbereidingen voor een grote reis ben begonnen..
In december
2010 overleed mijn echtgenote.
Op
een zaterdag in maart 2011 liep ik door het dorp. Ik voelde mij niet op mijn
gemak, liep ik “met de ziel onder de arm”, doelloos door
het dorp. Ik ergerde mij aan de mensen om mij heen, aan de
met tattoos ontsierde en met ringen doorboorden te dikke lijven. Aan de
gesprekken die nergens over gingen, aan het Bollenstreek accent, aan de
kinderwagens waarboven talloze ontsierden hoofden gebogen stonden. Ik ergerde
mij aan alles en iedereen.
Wat
doe ik hier, ik wil hier weg, maar waar naartoe, ik ben nu 52, wat ga ik doen,
wat wil ik?
Het
klinkt misschien vreemd maar het leek alsof plotseling Helen mij influisterde,
“Henk je moet gaan varen, zeilen, een lange reis gaan maken, die oude
jongensdroom van je in vervulling laten gaan”.
Heel
snel gingen bij mij de radertjes draaien, het geld voor een boot heb ik, dat
heb ik te danken aan jouw levensverzekering. Ik kan een jaar weg, daar heb ik
een levensloop voor. De kinderen, die moeten wel eerst op eigen benen staan,
dat gaat nog wel een jaar of vier duren.
Mijn
humeur werd er bij al die gedachten opslag veel beter op.
Een
week later was ik in de bibliotheek op zoek naar een boekje over Mallorca. Ik
had met de kinderen een vakantie geboekt. Met mijn zeilplannen was ik op dat
moment helemaal niet bezig.
Zonder
er bij na te denken liep ik door de gangpaden, recht op een kast af, greep van
een willekeurige plank een willekeurig boek en las de titel. Het bleek een
verslag te zijn van een zeilreis rond de wereld! Toeval? Dan gaat er wel wat
door je heen, hoe kan dit, zit Helen hierachter? Als dit zo is dan kan ze hier
twee bedoelingen mee hebben. “Henk, die zeilreis moet je maken” of “Henk, ga
eerst dit boek maar eens lezen en zie daarna maar of je het nog steeds wilt”.
Dit
boek, maar ook alles wat ik hierna gelezen heb, heeft mijn voornemen om een
lange zeilreis te gaan maken alleen maar versterkt.
In één jaar gaan echter de huidige plannen niet
uitgevoerd kunnen worden, het wordt een reis voor onbepaalde tijd.
In september 2012 heb ik een Jeanneau Voyage 12.5
gekocht. De boot was net terug onder de naam “Friends” van een rondje Atlantic.
Ik heb de boot herdoopt met de naam “Dina Helena”, de volledige namen van
Helen.
De overstap van 13 naar 41 voet viel mee. In het
begin loefde ik nog wel op bij een windvlaag of ging ik aan de hoge kant
zitten. Met het af en aanmeren had ik meer moeite. Na de eerste IJsselmeer
oversteek heb ik de ankerbak op de kade van Stavoren aan gort gevaren.
Zeilen deed ik vrijwel iedere week, ook gedurende
de winter. Het werd wel steeds moeilijker om binnen mijn eigen familie en kennissenkring,
bemanning te vinden. Om toch te kunnen blijven doorzeilen heb ik na verloop van
tijd gebruik gemaakt van diverse opstappersites.
Marja was een van de opstappers. Tijdens haar derde
opstap vroeg ik haar of ze er iets in zag om samen met mij de wereldreis te
gaan maken. Vanaf die keer, (mei 2014) zeilen we vrijwel altijd samen en hebben
’n aantal grenzen verlegd. Mooie tochten gemaakt naar Engeland en Helgoland.
Binnenkort hopen we voorbij de horizon ’n kijkje te gaan nemen.
Leuk pap!
BeantwoordenVerwijderen